Kanun iki elle çalınır ve kursiyerlerin çoğu iki eli eşitlemeye çalışır. Oysa çalgının ses alanı geniştir ve iki el aynı işi yapmak zorunda değildir. Geleneksel icrada sağ el çoğunlukla ezgiyi taşır. Sol el ise üç ayrı işi üstlenir: alt bölgede zemin, oktav pekiştirmesi ve mandal hazırlığı.
Bu iş bölümü, iki elin bağımsız çalışmasını gerektirir. Bağımsızlık çalışması basit bir alıştırmayla başlar: sağ el sabit bir ezgi tekrarlarken sol el yalnızca mandal açıp kapatır. İkinci aşamada sol el tek tek oktav sesleri ekler. Üçüncü aşamada sol el kendi ezgi parçasını çalar.
Bu üç aşama tamamlanmadan solo repertuvara geçilmez. Solo icra tam olarak bu bağımsızlığa dayanır. Aşamalar arasında geçiş, süreye göre değil ölçüte göre yapılır: sol el kendi işini yaparken sağ el hız kaybediyorsa aşama tamamlanmamıştır. Bu ölçüt haftalık kayıtla denetlenir. Kursiyerlerin çoğu ikinci aşamada uzun süre kalır; bu beklenen bir durumdur ve acele edilmez.