Hızlı çalmak, kursiyerlerin en görünür hedefidir. Bu hedef genellikle yanlış araçla takip edilir.
Metronom yararlıdır ama tek başına yeterli değildir. Birinci sınır şudur: metronom eşit vuruş verir, oysa makam müziğinde cümle içinde küçük esnemeler vardır.
İkinci sınır usuldür. Türk müziği usulleri, eşit vuruşların değil, ağır ve hafif darpların düzenidir.
Üçüncü sınır ise şudur: metronomla çalışan kursiyer, aleti kapattığında tempoyu koruyamaz.
Doğru sıra şöyledir. Önce usul, elle ya da sesle vurularak öğrenilir.
Sonra eser bu usulün üzerine yerleştirilir. Metronom ancak üçüncü aşamada, kendi temposunu denetlemek için kullanılır. Bu sırayla çalışan kursiyer hızlandığında dağılmaz. Hız, ölçünün üzerine kurulmuştur. Usul çalışması sırasında kursiyerden usulü söylemesi istenir; söylenen usul, vurulan usulden daha kalıcıdır.
Eser bu söyleyiş üzerine yerleştiğinde tempo, dışarıdan bir alete değil kursiyerin kendi iç ölçüsüne bağlanır. Metronom bu noktadan sonra yalnızca doğrulama aracıdır. Derslerimizde tempo çalışması usul vurmakla başlar, metronom denetim aracı olarak sonradan girer.