Sabâ, ilk dinlendiğinde çoğu kişiye tuhaf gelir. Beklenen kapanış gelmez, cümleler yerine oturmaz gibi duyulur.
Bunun nedeni dizinin kuruluşudur. Sabâda beklenen beşinci derece, alışılmış yerinde bulunmaz.
Bu kayma, Batı müziği kulağının aradığı çekim noktasını ortadan kaldırır. Sonuç, sürekli askıda kalan bir duygudur.
Kanunda sabâ çalışmak iki yönden öğreticidir. Birincisi, mandal düzeninin alışılmışın dışına çıkmasıdır.
İkincisi, kursiyerin dizi ezberine güvenemeyeceğini fark etmesidir; burada seyri takip etmekten başka yol yoktur.
Sabâ ayrıca repertuvarın en güçlü örneklerini barındırır. Dinî ve din dışı formların ikisinde de köklü eserleri vardır.
Bu nedenle sabâ ileri düzeye ertelenmez; erken dönemde dinletilir, çalınması ise sonraya bırakılır.
Dinleme ile icra arasındaki bu aralık, makamın karakterinin yerleşmesini sağlar.
Dinleme aşamasında iki kaynak kullanılır: klasik saz eserleri ve dinî formdaki örnekler.
İki kaynak arasındaki üslup farkı, makamın neden bu kadar geniş bir alanda kullanıldığını gösterir.
İcra aşamasına geçildiğinde ise önce yalnızca dizi, sonra kısa cümleler çalışılır; eser en sona bırakılır.
Derslerimizde sabâ önce dinleme repertuvarına girer, icra çalışması kulak yerleştikten sonra başlar.