Kursiyerler ilerlemeyi genellikle çalabildiği eser sayısıyla ölçer. Bu ölçü yanıltıcıdır.
Daha güvenilir beş ölçüt vardır.
Birinci ölçüt mandal sessizliğidir. Kayıtta mandal tıkırtısı duyuluyor mu, azalıyor mu.
İkinci ölçüt tempo kararlılığıdır. Eserin başındaki hız ile sonundaki hız aynı mı.
Üçüncü ölçüt susturmadır. Cümle sonlarında sesler temiz kesiliyor mu.
Dördüncü ölçüt sol elin bağımsızlığıdır. Sağ el ezgideyken sol el kendi işini yapabiliyor mu.
Beşinci ölçüt seyirdir. Bilinen bir makamda kısa bir taksim açılabiliyor mu.
Bu beş ölçüt ayda bir kayıt üzerinden değerlendirilir. Eser sayısı artmasa bile bu ölçütlerde ilerleme varsa çalışma doğru yoldadır.
Tersi de geçerlidir: eser sayısı artıp ölçütler yerinde sayıyorsa çalışma planı gözden geçirilir. Ölçütler değerlendirilirken puan verilmez; her biri için yalnızca üç durumdan biri işaretlenir: düzeldi, aynı kaldı, geriledi. Üç ay üst üste aynı kalan bir ölçüt varsa o alan için ayrı bir çalışma planı kurulur. Bu takip, kursiyerin motivasyonunu da somut bir zemine oturtur.